• Home
  • Προϊόντα
  • Πουτίγκα

Πουτίγκα

Στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και σε μερικές χώρες της Κοινοπολιτείας, η πουτίγκα είναι μια γενική έννοια για το επιδόρπιο.

Η πουτίγκα διακρίνεται σε δύο τύπους. Η ονομασία της πιθανόν να προέρχεται από τη γαλλική λέξη boudin, η οποία με τη σειρά της είναι λατινογενής προερχόμενη από τη botellus που σημαίνει "μικρό λουκάνικο".

Ο πρώτος τύπος πουτίγκας είναι μια συμπαγής μάζα που φτιάχνεται με την ανάμιξη διαφόρων υλικών μαζί με αλεύρι ή δημητριακά. Οι πουτίγκες παρασκευάζονται με τρεις τρόπους: ψήσιμο, βράσιμο ή στον ατμό. Αυτός ο τύπος πουτίγκας είναι γνωστός και στις Βρετανικούς Νήσους και μπορεί να καταναλωθεί ως κυρίως πιάτο ή ως επιδόρπιο. Στην Αυστραλία η λέξη πουτίγκα αναφέρεται στον πρώτο τύπο, δεν αποκλείεται όμως να αναφέρεται και στο δεύτερο τύπο, που περιγράφεται παρακάτω. Η πουτίγκα είναι λιγότερο γνωστή στις Η.Π.Α.

Πολλές απο τις πουτίγκες του πρώτου τύπου θυμίζουν κέϊκ, δεδομένου ότι συγκρατούν υγρασία στο εσωτερικό τους και συνήθως σερβίρονται σε μεγάλα κομμάτια, παρά σε λεπτές φέτες. Οι γλυκιές πουτίγκες συνήθως συνοδεύονται από σαντιγί ή παγωτό.

Ο δεύτερος και πιο σύγχρονος τύπος πουτίγκας αποτελείται από ζάχαρη και πηκτικά προϊόντα όπως η ζελατίνη, τα αυγά ή η ταπιόκα. Αυτός ο τύπος είναι και ο πιο κοινός στις Η.Π.Α.

Η «καριέρα» της άρχισε με τελείως διαφορετική μορφή, γύρω στο 14ο αιώνα : Ήταν μια πηχτή σούπα (χυλός), από ζωμό βοδινού, πρόβατο, σπασμένο στάρι, σταφίδες, δαμάσκηνα κρασί και μπαχαρικά, που έτρωγαν πριν το δείπνο των Χριστουγέννων . Το 1595 ο χυλός αυτός εξελίχθηκε στην πλαμ πούτιγκ που θα πει πουτίγκα με δαμάσκηνα (αν και δεν περιέχει δαμάσκηνα πλέον), αφού είχε αποκτήσει πιο πηκτή μορφή με την προσθήκη κρόκων αυγού, ψωμιού, ξερών φρούτων, μπίρας ή αλκοόλ. Το αλκοόλ πήρε τη θέση του κρασιού. Eτσι, σιγά σιγά έγινε περισσότερο γλυκό απ' ό,τι φαγητό και σαφώς πιο συμπαγές και γοητευτικό. Στη συνέχεια της ιστορίας, η πουτίγκα καταδιώχθηκε από τους Βρετανούς πουριτανούς ως «παγανιστική και αμαρτωλή».

Την τιμητική της θέση στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι οφείλει στη βασίλισσα Βικτωρία, που κάνοντας το χατίρι στο σύζυγό της Αλβέρτο, μεγάλο λάτρη της πουτίγκας, του επέτρεψε να την «ενθρονίσει», φλεγόμενη και θεαματική, στο κέντρο του χριστουγεννιάτικου τραπεζιού. Γύρω από την πουτίγκα υπάρχουν πολλά έθιμα.

Λέγεται ότι πρέπει να περιέχει 13 υλικά, που συμβολίζουν τον Ιησού και τους μαθητές του, και κάθε μέλος της οικογένειας πρέπει να ανακατεύει την πουτίγκα με φορά από την Ανατολή προς τη Δύση προς τιμήν των τριών βασιλιάδων (των Τριών Μάγων) που ήρθαν να προσκυνήσουν τη γέννησή του Ιησού. Ένα άλλο έθιμο είναι να βάζουν ένα ασημένιο νόμισμα στην πουτίγκα (όπως βάζουμε εμείς το φλουρί στη βασιλόπιτα) και όποιος το βρει, θεωρείται ότι θα έχει τύχη, υγεία και πλούτο για όλο το χρόνο.